Pierwsza wojna światowa i związana z nią utrata wschodnich prowincji Prus oznaczała dla Frankfurtu nad Odrą osłabienie gospodarki i przyjęcie wielu nowych mieszkańców, którzy chcieli lub wręcz musieli przesiedlić się z utraconych obszarów. Spółka Siedlungsgesellschaft Ostmark m.b.H., której dyrektorem zarządzającym i głównym architektem był Martin Kießling, została założona wyłącznie w celu budowy mieszkań dla urzędników Dyrekcji Kolei Wschodnich (Reichsbahndirektion Osten). Od 1921 r. powstało w ten sposób wiele osiedli mieszkaniowych, ale także terenów niezabudowanych i budynków użyteczności publicznej. Przez lata w technice budowlanej stosowano wiele różnych stylów. Począwszy od tradycjonalistycznego charakteru pierwszych osiedli kolejowych przez ekspresjonizm ceglany aż po uprzedmiotowioną architekturę ceglaną w stylu Bauhausu. Trasa prowadzi dalej do Kießlingplatz lub też do Osiedla wschodniomarchijskiego (Ostmarksiedlung). To osiedle mieszkaniowe jest prawdopodobnie jednym z najbardziej interesujących terenów mieszkalnych we Frankfurcie nad Odrą. Osiedle powstało na terenie posiadłości Paulinenhof. Kolejny punkt stanowi obecne Gimnazjum im. Carla-Friedricha-Gaußa i początek ulicy Gerhart-Hauptmann-Strasse, gdzie znajduje się centrum doskonalenia zawodowego w dziedzinie muzyki, tańca i sztuki amatorskiej dla nauczycieli, pastorów i osób pracujących z młodzieżą. Ostatnim przystankiem wycieczki jest Szkoła im. Ericha-Kästnera (August-Bebel-Strasse 18-24), która została uroczyście otwarta w 1927 r. jako Hindenburgschule. Początkowo były cztery połączone ze sobą budynki, z czego dwa pełniły funkcję kompleksów mieszkaniowych. Długość trasy: około włączać kilometr czas trwania: około dwadzieścia minut spaceru Literatura: Stadtführer Frankfurt (Oder)/ Slubice (2021), Verlag: ScottyScout, Herausgeber: K. Hinrichsen/ M. Nesselrodt