Tam, gdzie dziś spacerują spragnieni relaksu przechodnie i bawią się dzieci, znajdował się dawny Cmentarz Zachodni ( Westfriedhof) miasta Frankfurt nad Odrą, dopóki nie został zrównany z ziemią na początku lat 50. ubiegłego wieku, zanim w tym czasie został przebudowany na park miejski (Volkspark). Zniszczenia pod koniec II wojny światowej sprawiły, że był on mocno zdewastowany. Dzisiejszy Park Kleista został założony w 1802 roku jako stary cmentarz miejski na zachodnim skraju miasta. Swoją obecną nazwę otrzymał z okazji rocznicy pierwszej wzmianki dokumentalnej Frankfurtu w 1253 roku na cześć najważniejszego syna miasta i poety Heinricha von Kleista. Na powierzchni około 6 hektarów znajduje się piękny drzewostan, trawniki i place zabaw z kolejką linową dla dzieci. W różnych fazach istnienia jego wielkość była zmniejszana o połowę poprzez różne działania budowlane. Na początku lat 70. przez park poprowadzono autostradę, a odciętą w ten sposób najstarszą, wschodnią część dawnego cmentarza zabudowano wieżowcami. Na szczęście zachowała się część starych nagrobków w parku. Podczas spaceru po parku można na przykład zobaczyć grób Ulrike von Kleist, grób Wilhelma Sauera, mistrza budowy organów i założyciela jednej z najważniejszych niemieckich firm budujących organy oraz grób Wilhelma Spiekera, założyciela " Patriotycznego Dziennika" (Patriotisches Wochenblatt). Muzeum Kleista, choć nie znajduje się bezpośrednio w parku, jest warte odwiedzenia zarówno dla miłośników literatury, jak i dla osób zainteresowanych historią. W 2013 roku do budynku, który istnieje od 1969 roku w dawnej szkole garnizonowej, dobudowano nowoczesną, lekką przybudówkę. Przestrzeń wystawowa, która od tego czasu podwoiła się, prowadzi zwiedzających przez życie i twórczość słynnego poety i dramaturga. Ponadto uhonorowano także biografie poetów Ewalda Christiana i Franza Alexandra von Kleista. Warto zwiedzić sam budynek szkoły garnizonowej, która została zbudowana w 1777 roku z inicjatywy księcia Leopolda z Brunszwiku-Wolfenbüttel i planów frankfurckiego inspektora budowlanego Friedricha Martina Knoblaucha jako późnobarokowa budowla i otwarta w 1778 roku dla dzieci stacjonujących tam żołnierzy. Rok budowy: 1802 Dojazd: samochodem: A12 do zjazdu Frankfurt nad Odrą; pociągiem: RE1 do Frankfurt nad Odrą;